Gregoriaanse gezangen
Gregoriaanse gezangen zijn traditionele, eenstemmige en onbegeleide (a capella) Latijnse gezangen uit de Rooms-Katholieke Kerk. Ze vormen de oudste nog bestaande muziektraditie in de westerse wereld en werden vanaf de vroege middeleeuwen gezongen tijdens kerkdiensten en in kloosters.
De naam verwijst naar paus Gregorius de Grote, die regeerde van 590 tot 604 na Christus. Volgens de overlevering zou hij de melodieën hebben verzameld en gestandaardiseerd, nadat ze hem door de Heilige Geest, als een duif, waren ingefluisterd. In werkelijkheid ontstond de definitieve standaardisatie pas in de 8e en 9e eeuw onder het bewind van Karel de Grote.
Schola Gregoriaans Groningen
Ton Tromp zingt tijdens de voorstelling gregoriaanse gezangen, die zoveel mogelijk op de inhoud van de vertelling zijn afgestemd. Ton Tromp is koorleider van het mannenkoor Schola Gregoriaans Groningen. In de rechter kolom wordt de vertaling van de gezangen aanklikbaar toegevoegd. Foto: Ina de Raad

